Bir ağacın yaprağına sığındığım günlerde
Acı bir ayrılık türküsü çalıyordu radyolar
Yemene gidiyordu bir nefer
Bir daha dönmemek üzere…
Kuşlar uçuyordu,
Hazan vaktiydi,
Dalgalar hırçınlaşmış
Kin ve nefret kusuyordu
silahlar…
arka arkaya terk ediyordu kurşunlar şarjörü
Bir daha dönmemek üzere…
Sallanıyordu ülkem
İnsanlık sallanıyordu
Ama kimse yazın kıştan önce olduğunu anlamıyordu
Anlatacak kimse de yoktu zaten…
Evlerde sobalar yanıyordu
Bir de matem…
Yemene giden nefer dönmemişti halen
Gözler kapıda kulaklar sesteydi
Hastaydı insanlık
Deva bulunamamıştı [...]
Etiketler: Nefesteki Can Åžiiri