Bir öykü yazasım geldi.. Daha önce hiç işlenmemiş görülmemiş bir konuda. Uzun bir süre düşündükten sonra fark ettim artık her konu işlenmişti. Hangi ejderhayı hangi kafese koyayım ya da hangi sevdalıyı sevdasından ayırayım diye düşünürken sen geldin aklıma. Benim aşkım masal olsaydı; sana kavuşur muydum diye düşünmekten alıkoyamadım kendimi, düşüncelerim hayale dönüştü, renk cümbüşü sardı ilk önce etrafı ve sen çıktın karşıma kruvaze takım vardı üzerinde prens kıyafetini yakıştıramamıştım sana beklide,
Ve bir atı da… Önemli deÄŸildi pek sen geldiÄŸinde her ÅŸey ordaydı sanki seni tamamlayan her ÅŸey, sen her ÅŸeydin, dünya, çiçek, böcek, renk, bir ben eksiktim bir beni tamamlayamamıştın sevgilim. Seni izliyordum birden hafifçe esinti hissettim tenimi yaladı rüzgâr ah ne kadarda yorgundu zor oldu ayrılışı bedenimden. Giderken meltem, yaÄŸmurun huzur veren sesini armaÄŸan etti kulaklarıma silikten mırıldanarak teÅŸekkür ettim ona. İşte yaÄŸmurun refah sesi, incece aralarında ufak kesiklerle tek düze halinde yaÄŸan yaÄŸmurun seni ıslatmasına izin vermedim bir tanem tenine deÄŸer de tutamam kendimi bozarım hayalimi diye korktum. Bir kulübe buldum sana biraz küçük ama sen varsın ya. Oynatmak istedim hayalimdeki seni, uyu otur kalk bir ÅŸeyler ye istedim. BaÅŸaramadım sevdiÄŸim bensiz bir hayatı benim elimdeyken öyle rahat yaÅŸayabilmeni isteyemedim. Acı çekmeni de istemedim ama bil ki sanaydı bu sitemim. Yere göğe sığdıramadığım sen ÅŸimdi benim gözümün önünde, avuçlarımın içindeydin. Sadece baksam yeterdi aslında doya doya baksam. Hiç doymayacaktım biliyordum sevmeye bakmaya öpmeye koklamaya.. Ve hiç tükenmeyecektim inadına inadına seni alacaktım karşıma izin vermeyecektim ellere karışmana hep benim olacaktın gerçek hayatımın deÄŸil belki ama hayallerimin düşlerimin erkeÄŸi olarak kalacaktın seni bir tek ben saracaktım. Sabretmeye alışmıştım nasılsa hep bekleyecektim o hayalleri de kurmama izin verilecekti sonunda. Gerçek hayatta bana bir adım daha yaklaÅŸtığında… YaklaÅŸacaktın dimi herÅŸeyim dokunacaktın yine bana hissedecektim seni. Hayır hayır unuttum dediÄŸime bakmayacaktın yaÅŸayarak yazıyorum ÅŸuan her anını, kokunu, nefesini, sıcaklığını.. Ah hele kokunu yoÄŸunca bir karamelâydı sanki ve belki birazda odunsu fark etmez o senin kokundu sendeydi. Harcadığım gündüz artık geceydi ve seni halen daha bırakmamıştım, yorulmamıştım ki yaÅŸam kaynağım buradaydı bıkmayışım ondandı. Bir tat hissettim damağımda hüzünleri çikolatayla kapladım ve bir anlık kendime geldim nereye gidiyor bu öykü dedim kime neyi anlatıyorum yitirip aklımı, sana saldığım hayallere ara verdim ve bu yazıyı bitirdim.. Şşşş sen nereye sevgilim seni anlatmayı daha sona erdirmedim.