Victor Hugo

Nurdan Ünsal

Azrail dedi ki:
Madem ki yatacaksın
Boş boş duracaksın
Burada ne yapacaksın?
Gel öbür dünyaya
Orda bol bol yatarsın

Adam dedi ki:
Ben ne halt ettim?
Yarım kalacak hep işlerim
Bak Azrail kardeşim
El aleme ne derim?
Beni bırak,daha sonra gelirim.

Azrail bırakır adamı
Bir müddet
Dört elle sarılır dünyaya
Ha gayret!
Unutur verdiği sözü
Azrail gelir ansızın
Dünyada kalır gözü.

Yakup Kiraz

Sokaklara indim
Kapı kapı.. dolaştım
Acıların sevdaların
Girmediği ev aradım
Bulamadım.!
Kendimi Dağlara vurdum
Ferhatı gördüm.
Koştum çöllere
Dolaşırken Mecnundan
Keremi sordum..

Son zamanların
En büyük sevdalarını
Yaşıyorum ben.

Ay’a..Yıldızlara gittim
Şirin’i,Aslı’yı,Leyla’yı sordum
Kor Ateşler içinde
Yanan yürekleri
Güneşte gördüm..

Son zamanların
En büyük sevdalarını
Yaşıyorum ben..

En çok bahar kokulu
Kadınları sevdim.!
Buğulu gözlü kadınları
Bir başka sevdim..
Beni yakan her güzeli
Aslı,Şirin,Leyla sandım.!

Son zamanların
En büyük Sevdalarını
Yaşıyorum ben..

Ozanlara,şairlere
Eli kalem tutan kimi.
Gördüysem..
Acının ilacını sordum.!
Ateş yağmurundan
Kavrulmuş gözlerinde
Kendi yansımamı gördüm..

Son zamanların
En büyük sevdalarını
Yaşıyorum ben..

Dağa,taşa,karıncaya
Yaşayan her varlığa
Aşık oldum..!
Çılgınlar gibi sevdim
Büyük aşklar,ihanetler yaşadım.!

Son zamanların
En büyük sevdalarını
Yaşıyorum ben..

Melih Baki

Perişan halin oldum sormadın hal-i perişanım
Gamından derde düştüm kılmadın tedbir-i dermanım
Ne dersin rüzgarım böyle mi geçsin güzel hanım
Gözüm canım efendim sevdiğim devletli sultanım

Esir-i dam-ı aşkın olalı senden vefa görmem
Seni her kanda görsem ehl-i derde aşina görmem
Vefa vü aşinalık resmini senden reva görmem
Gözüm canım efendim sevdiğim devletli sultanım

Değer her dem vefasız çerh yayından bana bin ok
Kime şerh eyleyem kim mihnet ü enduh u derdim çok
Sana kaldı mürüvvet senden özge hiç kimsem yok
Gözüm canım efendim sevdiğim devletli sultanım

Gözümden dembedem bağrım ezip yaşım gibi gitme
Seni terk eylemezem çün ben beni sen dahi terk eyleme
İgen hem zalim olma ben gibi mazlumu incitme
Gözüm canım efendim sevdiğim devletli sultanım

Katı gönlün neden bu zulm ile bidade ragıbtır
Güzeller sen tegi olmaz cefa senden vaciptir
Senin tek nazenine nazenin işler münasiptir
Gözüm canım efendim sevdiğim devletli sultanım

Nazar kılmazsan ehl-i derd gözden akıdan seyle
Yamanlıktır işin uşşak ile yahşı mıdır böyle
Gel Allah´ı seversen bendene cevr eyleme lutf eyle
Gözüm canım efendim sevdiğim devletli sultanım

Fuzuli şive-i ihsanın ister bir gedayındır
Dirildikçe seg-i kuyun ölende hak-i payındır
Gerek öldür gerek ko hükm hükmün ray rayındır
Gözüm canım efendim sevdiğim devletli sultanım

Hiç bu kadar dokunmazdı geceler
Böylesine siyah,bu kadar sessiz değildi;
Yüreğim seni yaşamadan önce.
Arıyorum seni,biriken özleminle.
Karamsar ve duygusal ruh halimle.
Tutsak bıraktın beni, karanlık gecelere,
Uğrunda bir değil,
Binlerce gece uykusuz yaşadım seni.
Yokluğunda düş kurarak ,
Uzananınca döşeğime geceleri,
Yorganım kaktüs dikenleri gibi…
İşte o zaman,
Sessiz gecelerin dehşetinde özlerken seni,
İçimde yokluğun,hissederdim sancı izlerini.
Ve …
Gözlerime görünüyordun bir melek gibi,
Şeffaf mutlu bir tebessümle,bakınca yüzüme,
İçimdeki sevinçle ısırıyordum,
Alt dudağımın içini.
Bakışlarımdan uzaklaştığını görünce hayalini,
Gözlerim kapalı,açardım kalbimi,uzatırdım ellerimi.
Yokluğuna dayanılmaz,sensiz ve sevgisiz olmaz.
Haykırarak yalvarıyordum,”bırakıp gitme” beni.
Kanayan yüreğimle çekemem hasretini,
Senin yokluğun bir acı gibi içimde,
Haykırışlarım nafile,ısrarlarıma rağmen.
Sen uzaklaşırdın gecemin düşünden.
Yokluğunun korkusu ile nefes alıyorum içimden .
”Gitme…!” diye tutmak istiyordum seni.
Tutup sığdıramadım seni avuçlarımın içine .
Yalnızlığıma ağlarken,
Ağıtı andıran sesim gelmiyor kulaklarına,
Yine bir başıma ,
Düşsel düşüncelerime tutsak kalıyordum,
Gecenin ıssız,karanlık kollarında.
İsyan ederdim sana.
Yüreğimdeki yerin işte böyle,
Sen nerede olursan ol,
Gerçek varlığım seninle can evimde.!

Şeref BURAKGAZİ

Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Göz yaşlarıma, ellerinizle?

Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce.

Bir yer var, biliyorum;
Her şeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
Anlatamıyorum

Orhan Veli Kanık

Bilmezler yalnız yaşamayanlar,
Nasıl korku verir sessizlik insana;
İnsan nasıl konuşur kendisiyle;
Nasıl koşar aynalara,
Bir cana hasret,
Bilmezler.

Orhan Veli Kanık

atatürk’ün eserleri,
söyleyecek bundan geri,
bütün dünyanın her yeri
ah çekti, vatan ağladı.

bu ne kuvvet, bu ne kudret,
var idi bunda bir hikmet
bütün türkler, İnönü İsmet,
gözlerinden kan ağladı.

uzatma veysel bu sözü
dayanmaz herkesin özü,
koruyalım yurdumuzu,
dost değil, düşman ağladı.

Mehmet Atilla Gültekin