Hiç bu kadar dokunmazdı geceler
Böylesine siyah,bu kadar sessiz değildi;
Yüreğim seni yaşamadan önce.
Arıyorum seni,biriken özleminle.
Karamsar ve duygusal ruh halimle.
Tutsak bıraktın beni, karanlık gecelere,
Uğrunda bir değil,
Binlerce gece uykusuz yaşadım seni.
Yokluğunda düş kurarak ,
Uzananınca döşeğime geceleri,
Yorganım kaktüs dikenleri gibi…
İşte o zaman,
Sessiz gecelerin dehşetinde özlerken seni,
İçimde yokluğun,hissederdim sancı izlerini.
Ve …
Gözlerime görünüyordun bir melek gibi,
Şeffaf mutlu bir tebessümle,bakınca yüzüme,
İçimdeki sevinçle ısırıyordum,
Alt dudağımın içini.
Bakışlarımdan uzaklaştığını görünce hayalini,
Gözlerim kapalı,açardım kalbimi,uzatırdım ellerimi.
Yokluğuna dayanılmaz,sensiz ve sevgisiz olmaz.
Haykırarak yalvarıyordum,”bırakıp gitme” beni.
Kanayan yüreğimle çekemem hasretini,
Senin yokluğun bir acı gibi içimde,
Haykırışlarım nafile,ısrarlarıma rağmen.
Sen uzaklaşırdın gecemin düşünden.
Yokluğunun korkusu ile nefes alıyorum içimden .
”Gitme…!” diye tutmak istiyordum seni.
Tutup sığdıramadım seni avuçlarımın içine .
Yalnızlığıma ağlarken,
Ağıtı andıran sesim gelmiyor kulaklarına,
Yine bir başıma ,
Düşsel düşüncelerime tutsak kalıyordum,
Gecenin ıssız,karanlık kollarında.
İsyan ederdim sana.
Yüreğimdeki yerin işte böyle,
Sen nerede olursan ol,
Gerçek varlığım seninle can evimde.!

Şeref BURAKGAZİ

Milyonluk nüfusun içinde yapayalnızım,
bir gölgelik ışık bile parlamıyor.
Sende benim gibi korkuyor musun?
Seni nasıl sevdim biliyor musun?

Bıraktığın hatıralar kanıyor,
yaralara gözyaşımı basıyorum.
Sende benim gibi sızım sızım
sızlıyor musun?
Seni nasıl sevdim biliyor musun

Seni senden, seni benden, seni onlardan,
seni ağrıyan yanımdan bile çok sevdim.
Yoksa sen gülüyor musun?
Seni nasıl sevdim biliyor musun?

Üstüne serpilecek topraktan da daha çok
Sevgimden kefen biçip,
aşkımdan tabut çaktım
seni kalbime gömüyorum.
Yoksa sen kaçıyor musun?
Seni nasıl sevdim biliyor musun?

Bana on dakikanı ayır
gözlerinle gözlerim buluşsun
sana fısıldayacakları var diyorum
bakarız kısmet, zaman diyorsun,
beni zamana mı bırakıyorsun,
bana saniyeleri heba mı görüyorsun,
ben sana ömrümü veriyorum alıyor musun?
Seni nasıl sevdim biliyor musun?

Sana bir şey olmasın diye
kalbime dokunamıyorum
içinde sen yaşarsın,
sana bir şey olmasın diye
tenime dokunamıyorum
tenimde teninin izi var.
Sense benden aldığın beni cömertçe
har vurup harman savuruyorsun
seni nasıl sevdim biliyor musun?

Seni nasıl sevdim diyorum,
beni duyuyor musun?
Beni duyman lazım,
beni duymalısın
çünkü ;
sen padişahların, perilerin kızısın
sen Aslı’sın, Şirin’sin, Leyla’sın
Ferhat´a dağları deldiren aşkı
bana yaşatan kadınsın
beni duymalısın.

Sen yeni doğmuş, saf, sabi,
zerre kadar günahı olmayan
taze bebek canısın,
otuzunda bile süt kokarsın,
sen zalim olamazsın beni duyarsın.
Sen duru bir susun, Peygamberin torunusun
beni duyuyor musun?
Seni nasıl sevdim biliyor musun?

Sensiz gelen her sabahın doğan güneşine
uyanmak ne kadar zifiri karanlıkta
kalmakmış sen biliyor musun?
Seni nasıl sevdim biliyor musun?

Bütün saatlerde seni dolu dolu yaşarken,
yüreğimin penceresinden sana koskoca Ankara´yı
santim santim gezdirirken,
ALLAH aşkına sen beni kaç saniye
düşünüyorsun.
Seni nasıl sevdim biliyor musun?

Seni senden, seni benden, seni onlardan,
seni ağrıyan yanımdan bile çok sevdim.
Yoksa sen gülüyor musun?
Seni nasıl sevdim biliyor musun?